ประเด็นสำคัญ
  • ทุกช่องว่างเริ่มต้นด้วยตัวเลือกมากถึง 9 ตัว; เป้าหมายของคุณคือกำจัดทั้งหมดยกเว้นหนึ่งตัว
  • การกำจัดที่ง่ายที่สุด: ตัวเลขที่อยู่ในแถว คอลัมน์ หรือกล่องเดียวกันแล้ว จะลบตัวเลือกนั้นออก
  • ซับเซตเปลือยและซ่อนเร้นกำจัดตัวเลือกในกลุ่มของช่องพร้อมกัน
  • ตัวเลือกที่ถูกจำกัดกำจัดตัวเลขออกจากทั้งแถวหรือคอลัมน์ตามข้อจำกัดของกล่อง
  • การกำจัดมากขึ้น = ตัวเลือกน้อยลง = ช่องที่ถูกบังคับมากขึ้น = แก้ได้เร็วขึ้น

ระดับ 1: การกำจัดโดยตรง

การกำจัดพื้นฐานที่สุด: ถ้าตัวเลข 5 ปรากฏในแถว 3 แล้ว 5 จะไม่เป็นตัวเลือกที่ถูกต้องสำหรับช่องว่างอื่นใดในแถว 3 ใช้วิธีนี้กับทั้งสามประเภทหน่วย (แถว คอลัมน์ กล่อง) สำหรับทุกตัวเลขที่กำหนด แล้วคุณจะมีพื้นฐานของการแก้ซูโดกุทั้งหมด

หลังจากการกำจัดโดยตรง ช่องใดที่มีตัวเลือกเหลือเพียงหนึ่งตัวคือ ตัวเดี่ยวเปลือย — กรอกทันทีและกระจายการกำจัดไปยังช่องที่เกี่ยวข้อง

ระดับ 2: การสแกนแบบกากบาท

เลือกตัวเลขหนึ่ง สำหรับแต่ละกล่อง ใช้แถวและคอลัมน์ที่มีตัวเลขนั้นอยู่แล้วเพื่อกำจัดช่องภายในกล่อง ถ้าเหลือเพียงหนึ่งช่องในกล่อง นั่นคือการวางตัวเลข ถ้าตัวเลขถูกจำกัดให้อยู่ในแถวหรือคอลัมน์เดียวภายในกล่อง นั่นคือตัวเลือกที่ถูกจำกัด — ตัวเลขนั้นไม่สามารถปรากฏที่อื่นในแถวหรือคอลัมน์นั้น

ระดับ 3: ซับเซตเปลือย

เมื่อ N ช่องในหน่วยหนึ่งมีตัวเลือก N ตัวร่วมกัน ตัวเลือก N ตัวนั้นจะไม่สามารถปรากฏในช่องอื่นใดของหน่วยนั้น ตัวอย่างทั่วไป:

  • คู่เปลือย: สองช่องที่มีตัวเลือกสองตัวเหมือนกัน — กำจัดทั้งสองตัวออกจากส่วนที่เหลือของหน่วย
  • กลุ่มสามเปลือย: สามช่องที่มีตัวเลือกสามตัวร่วมกัน — กำจัดทั้งสามตัวออกจากส่วนที่เหลือของหน่วย

ระดับ 4: ซับเซตซ่อนเร้น

เมื่อตัวเลือก N ตัวในหน่วยสามารถไปได้เฉพาะใน N ช่อง ช่องเหล่านั้นจะไม่สามารถมีตัวเลือกอื่นใด ความแตกต่างจากซับเซตเปลือย: คุณดูว่าตัวเลือกสามารถไปที่ไหน แท่นที่จะดูว่าช่องมีตัวเลือกอะไร

  • ตัวเดี่ยวซ่อนเร้น: ตัวเลือกหนึ่งตัวถูกจำกัดให้อยู่ในช่องเดียวในหน่วย — วางทันที
  • คู่ซ่อนเร้น: ตัวเลือกสองตัวถูกจำกัดให้อยู่ในสองช่อง — ลบตัวเลือกอื่นทั้งหมดออกจากสองช่องนั้น

ระดับ 5: การกำจัดโดยจุดตัด

เมื่อตัวเลือกในกล่องถูกจำกัดให้อยู่ในแถวหรือคอลัมน์เดียว ตัวเลือกนั้นสามารถถูกกำจัดออกจากส่วนที่เหลือของแถวหรือคอลัมน์นั้นนอกกล่อง วิธีนี้ใช้ได้ทั้งสองทิศทาง: ถ้าตัวเลือกในแถวถูกจำกัดให้อยู่ในกล่องเดียว ตัวเลือกนั้นสามารถถูกกำจัดออกจากส่วนที่เหลือของกล่องนั้น

การสร้างนิสัย

กุญแจสู่การแก้ที่รวดเร็วและแม่นยำคือการใช้การกำจัดเหล่านี้อย่างเป็นระบบมากกว่าสุ่ม ลำดับงานที่ดี: กรอกการจดตัวเลือก → ใช้ตัวเดี่ยวเปลือย → ใช้ตัวเดี่ยวซ่อนเร้น → ตรวจสอบตัวเลือกที่ถูกจำกัด → มองหาคู่ → ทำซ้ำ คลังเทคนิคเต็มรูปแบบ มีตัวอย่างที่ใช้งานได้สำหรับทุกระดับ ฝึกฝนใน ปริศนาระดับยาก ที่มักต้องใช้ทั้งห้าระดับ